donderdag 7 januari 2010

Mijn eigen waklopertje!


Van de week zat ik 's morgens met oudste zoonlief en een mok thee aan de keukentafel toen er een aantal opgewonden meisjes en jongste dochterlief met rode wangen de tuin in kwamen rennen.

Ik dacht: wat is er aan de hand, de schatten horen op school te zitten!
Ze deden de tuindeur open en Allysa zei heel beteuterd: Ik ben door het ijs gezakt…….!
De meisjes eromheen knikte allemaal bevestigend, op mijn vraag hoe dat zo gekomen was kreeg ik natuurlijk 6 verschillende antwoorden maar ik wist te ontcijferen dat ze was uitgegleden toen ze wilde kijken of ze al konden schaatsen…!
De meisjes die waren meegerend waren haar redders dat snappen jullie al, ze hebben haar met z’n allen op de kant getrokken.
Wat een helden zijn het, ze dachten geen seconde na en hebben haar eruit weten te trekken!
Na de meisjes hartelijk bedankt te hebben voor hun heldendaad heb ik dochterlief al klappertandend uit haar kleren geholpen en onder de warme douche gezet.
Mijn anders praatgrage dochter was er zowaar stil van…en ik ook eigenlijk wel een beetje, er schoot van alles door me heen wat er wel niet had kunnen gebeuren!
We hebben er nog even over gepraat hoe goed het was afgelopen op natte kleren/laarzen na. Ik heb haar daarna weer naar school gebracht waar ze al met smart op haar zaten te wachten! Ze was het verhaal van de dag, Allysa die door het ijs was gezakt het is me toch wat. Kijk van mijn zoons kan ik zoiets verwachten maar van haar ….nee ze is altijd heel voorzichtig!
Ze heeft er slecht van geslapen het arme kind, om 11 uur sliep ze nog niet, ze moest er elke keer maar weer aan denken, de stakker!

s Avonds met manlief heb ik er toch wel even om gelachen, dat snoetje van haar zo beteuterd van wat is mij nou overkomen, al die meiden eromheen met van die opgewonden gezichtjes van hun heldendaad!


De volgende morgen kwam ze met afschuw haar verwondingen aan me laten zien: Moet je nou eens kijken! Jij met je goed afgelopen, mijn hele been is blauw! (inwendig moest ik zo lachen, hoe ze het zei met van die vlammende ogen!!) Inderdaad ze heeft een paar forse blauwe plekken en waarschijnlijk ook op haar buik maar die zijn niet zichtbaar, ze heeft pijn in haar buikspieren als ze praat en helemaal als ze lacht!
Volgens haar broers moet ze dan ook maar wat minder gaan lachen, ze vonden zichzelf helemaal geweldig want een van de waklopertjes die door het ijs is gezakt is nu natuurlijk omgedoopt tot jawel: Allysa!!!
Ze kon er wel hartelijk om lachen… AU…..!


Fijne dag!
Groetjes,
Corina

8 opmerkingen:

Elly zei

Och, wat een verhaal! Gelukkig is het allemaal goed afgelopen (is dit nou typisch iets voor moeders om te zeggen?)Mijn middelste was gisteren ook door het ijs gezajkt, maar daar is het gelukkig vrij ondiep en had hij alleen een heel nat pak.
Je vilten waklopertjes zijn prachtig, je werkt erg netjes en je seizoenstafel ziet er dan ook elke keer weer erg mooi uit.
Ik heb ook nog steeds een aantal pakketjes liggen, maar op het moment ben ik helemaal in de ban van Tilda, ook heel erg leuk om te doen!

Chantal zei

Jeetje zeg.... ze zal maar alleen zijn geweest.... Gelukkig is het nu allemaal goed afgelopen op blauwe plekken en spierpijn na.

Je zult zelf ook wel even flink in de schrik hebben gezeten.

Misschien een tip om je waklopertje lange donkere haren te geven :-).

Blij te lezen dat het goed gaat en ja... ook meisjes die heel voorzichtig zijn kan het dus overkomen.

Op naar een veilige (rest van de) winter.

Groetjes, Chantal

Gerda Hartman zei

Fijn dat het zo goed is afgelopen en jullie er nu grapjes over kunnen maken. Je moet er niet aan denken wat er gebeurd had kunnen zijn.........

Mascha zei

Wat zal je geschrokken zijn. Vooral als je het van haar juist niet verwacht. Gelukkig is het goed afgelopen.
Groetjes Mascha

Tineke zei

Corina wil je alsjeblieft niet zo beeldend meer schrijven! Ik schrok me een hoedje toen ik je verhaal las. Gelukkig is het allemaal goed afgelopen, al zullen de blauwe plekken nog wel even gevoelig zijn. Pff.

jeanet zei

Hoi Corina,....oef.. is mij dat even goed afgelopen allemaal! Volgens mij is het de hoogste tijd om een Bescherm Engel van vilt te naaien zodat we weten dat ze om ons heen zijn.
En wat een goede vriendinnen heeft ze toch.
Tsja ik geloof dat we ons allemaal wel eens op glad ijs bevinden zolang 't ons dan maar houd.
De blauwe plekken kun je insmeren met arnica zalf van V.S.M helpt super!!! ( weet ik uit ervaring want Julian mijn zoon is verleden jaar gevallen met zijn hoofd op het ijs een bult zooooo grooot!) Dus smeren,niet lachen en een toost op de goede afloop!!! Groetjes van zuster Smoek

Esther zei

Wat een schrik, maar gelukkig is het goed afgelopen, zo is er altijd wat, kinderen ;-)
Groetjes Esther.

Corina zei

@ Elly, ik denk dat het iets typisch iets is voor moeders;-)!
@ Chatal, gelukkig is het ijs nu dik genoeg...
@Tineke, ik zal mijn best doen ;-)!
@Jeanet, bedankt voor de tip, ik heb het er gelijk ingemasseerd!
@ Esther zucht...Kinderen...;-)